Mehtabın Aşkı/Mehmet Karadayı


zambaklar açılsın geçtiğin yolda
güller tebessümle hoş geldin desin
parlayansın sürekli karanlıklarda
karanlığı delen aydınlık sensin

üşürsen laleler gelsin aklına
laleler soğukta boynunu eğdi
lalenin boynu bükük kalınca
alnına mehtabın dudağı değdi

leyla diye ağlar geceler şimdi
vuslatı ararlar dağ artlarında
mecnunu söyleten onulmaz derdi
ateş böceğinin ağıtlarında

fırtına kuşatsa bahçelerini
kuşların ötüşü zarar görmez de
sele kaptırırsan o gözlerini
kaybolursun hüznün silik izinde

izlerinde yürür hüznün gölgesi
gölgeler köşede yoldaşın olur
gelince uzaktan sessizin sesi
pınar başlarında sırdaşın olur

yakarsın ardında kalan her şeyi
yoluna çıkanı haldaş edersin
yüreğinle doldurup kuru çeşmeyi
baharı çöllere yoldaş edersin

eşiğine vardı bengisu ile
lale gelinciğe tebessüm oldu
mehtabın aşkına cevap bu diye
gece tebessümü sevdaya yordu

zambaklar açılsın geçtiğin yolda
güller tebessümle hoş geldin desin
parlayansın sürekli karanlıklarda
karanlığı delen aydınlık sensin



Kategoriler:Şiir

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: