GÜN DOĞUYOR / Yakup Kenan

Zulmet zeval bulurken güneş battığı yerden doğuyor
Müjdeler var diyarı hicret olanlara
Vatanımda gurbet yaşayanlara
Gün doğuyor gün! Pes etmeyin bitiyor sürgün…
Ellerinde beraat mührü dört nala koşuyorlar doludizgin
Ümidimi heyecana boğuyor geleceğin coşkusu
Dilimde hece hece rahmet muştusu
Başını öne eğme yavrum!
Ana kız baba oğul kucağını açmış
Yusufçuklar ebabilleri çağırıyor
Kanat sesleri inletiyor semayı
Sağır olanlar duymaz!
Genç ihtiyar kadın erkek ciğerleri dağlanmış
Elinde ab-ı hayat olan Lokmanları bekliyor
Vicdanımı incitiyor çığlıklar
Kör olanlar görmez yavrum
Kör olanlar görmez!
Gün doğuyor gün pes etmeyin bitiyor sürgün..!
10.06.2017 Yakup Kenan

*Şiirin hikayesi: Benden yedi ay sonra birçok kadınla birlikte eşim de tutuklandı. Anneler gününde cezaevindeydi. Kendisiyle birlikte kalan üniversite öğrencileri o bloktaki tutuklu bütün annelere özel havalandırma saatinde program düzenlemişler. Eşim o kadar duygulanmıştı ki satırları beni de ağlattı ve o duygular içindeyken bu şiir ilham oldu.

çölyak/farzımuhal

nazana, cemale, acuna, melek anneye

Zalime baş eğmeye kronik çölyaklıyım
bu yüzden
glutensiz isyanlar devşirmekteyim
işlek caddelerinde şehrin
şehrin işlek caddelerinde ellerim barış köprüsü
elmacık kemiğim kırık

mahpusun türlüsüne olağan gözlerim
panoptikon yadsımasına muhalefet
sekiz yüz küsür bin kilometrekareden
bahsediyorum
santim santim
çocuğa
anneye
merhamet

Fm

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑