Sızı / Ahmet Terzioğlu

Şu yaralı gönlümden,

Dem dem sızar mısın dost.

Yaş olup gel gözümden,

Desem kızar mısın dost.

Umarsız duâ gibi,

Zamansız vedâ gibi.

Bülbül-ü şeydâ gibi,

Ağlar sızlar mısın dost.

Kış gelir buz olursun,

Nevbahârda kurursun.

Hazânda gel n’olursun,

Susuz yazlar mısın dost.

Yüreğin alev ocak,

Dertlerin kucak kucak.

Dalın yok tutunacak,

Candan bîzâr mısın dost.

Bir tatlı belâ serde,

Yoksun olduğum yerde.

Gönül gözümde perde,

İnce bir zâr mısın dost.

Bu bakış ezeldenmiş,

Değmesi güzeldenmiş.

Dert ile sürmelenmiş,

Kaş, göz, nazar mısın dost.

Âh-u zârın Zindâne

Sığmazken âsumâne.

Derdini dâne dâne,

Taşa yazar mısın dost.

Kalmadı el verenin,

Ne giden ne gelenin.

Damlası yok gölgenin,

Kuru mezar mısın dost

N’olur / Ahmet Terzioğlu

Nasip eyle yâ Rab! Bir gün visâli,

Koyma gurbet elde bîçâre beni.

Vurgunum o yâre Mecnun misâli,

Eyleme çöllerde âvâre beni.

İsterim gözlerim hep onu görsün,

Yüreğim hep O’nun  aşkıyla vursun.

Ne olur bir kere rüyâma girsin,

Revâ mıdır etsin hep zâre beni.

Yollara düşerim menzilim O’dur,

Yok başka bir arzum niyâzım budur.

Bitir hicrânımı cânânı buldur,

Eriştir o kutlu diyâre beni.

Rûh-u revânımla halvet edeyim,

Dizlerim dizinde sohbet edeyim.

Bu lutf-u ihsâna hayret edeyim,

Kavuştur ne olur o yâre beni.

Gecenin Sensizliğinde / Ahmet Terzioğlu

Canıma cân idin zor gecelerde,

Gittin de can hânem derbeder oldu.

Merhem bulunmaz bu ölümcül derde,

Yaşamak ölümden bin beter oldu.

~~

Artık ne söylesem kâr etmez sana,

Dilimde inkisâr kahırdan yana.

Bin umut bağladım kara sevdâna,

Geceler sevdâmı gölgeler oldu.

~~

Kalbim her gece ney gibi inler de,

Sesimi kimseler duymaz bu yerde.

Söyle ey sevgili ellerin nerde,

Ömrüm yâdellerde hep heder oldu.

~~

Kimbilir kimlere vuslatken gece,

Âsûde bir akşam, mehtapken gece,

Bir tatlı huzûra hasretken gece,

Geceden nasîbim gam keder oldu.

~~

Şimdi yârânımdır ıssız geceler,

Dilim umutsuzca seni heceler,

İndi gözlerime siyah perdeler,

Geceler kapımı sürmeler oldu.

~~

Dört duvar arası bir âraftayım,

Belki mecnûn oldum, belki hastayım.

Gölgemle kolkola aynı saftayım,

Bedenim rûhumdan bîhaber oldu.

~~

Sabah olmayacak öyle dediler,

Kulaktan kulağa cin ve periler,

Bu ayak sesleri, bu iniltiler,

Yaklaşan ölümü müjdeler oldu.

Nesin Sen / Ahmet Terzioğlu

~~

Gönlüme, kalbime, rûhuma girdin,

İn misin cin misin söyle nesin sen.

Bir suâl eyledim ‘âh’ deyiverdin,

Anlamı çok ince bir hecesin sen.

~~

Kimseler anlamaz âh nicesin sen,

Anlamı çok ince bir hecesin sen.

~~

Hadi gel gönlümü boş yere yorma,

Bahtına düşmüşüm bir de sen vurma.

Anlat ki bileyim sessizce durma,

Ne de zor çözülen bilmecesin sen.

~~

Sorunca ağlayıp susunca küsen,

Ne de zor çözülen bilmecesin sen.

~~

Elinde olanı eller’in sandın,

Boş yere ağladın, boş yere yandın.

Gerçeği bulmuşken hayâle daldın,

Mehtâbı kıskanan bir gecesin sen.

~~

Gözleri bulut’lu çehresi ay’ken,

Mehtâbı kıskanan bir gecesin sen.

~~

~a terzioğlu

Sen misin / Ahmet Terzioğlu

Yokluğunda kahrolup,

Sükûta gömülmüşken.

Yanık bir türkü gibi,

Söylenen de sen misin.

~~

Saçının her bir teli,

Sim ü zer’e eş iken.

Gurbet elde bir pula,

Peylenen de sen misin.

~~

Ya sür beni kalbinden,

Mesâfeler ardına.

Ya sar beni yeniden,

N’olur Allah aşkına.

~~

Pervâneyim peşinde,

Âteş-i aşka düşen.

Bir söğüt gölgesinde,

Eğlenen de sen misin.

~~

Sen misin şu ömrümde,

Mâzi olan sen misin.

Kirpiğimde gözümde,

Tüllenen de sen misin.

~~

Ya sür beni kalbinden,

Mesâfeler ardına.

Ya sar beni yeniden,

N’olur Allah aşkına.

Bekleyiş / Ahmet Terzioğlu

Dertler derya olsa da,

Rabb’im kerimdir benim.

Hem keder hem tasada,

Derdin derdimdir benim.

~~

Yüreğiyle gelene,

Ömrüm senin diyene,

Beni böyle sevene,

Gönlüm derindir benim.

~~

Bakışı yürek delen,

Ey! Yakıp da kül eden.

Gir gönlüme gölgelen,

İçim serindir benim.

~~

Âşığa Mecnun denir,

Aşk ateşte demlenir.

Şarkı olur söylenir,

Adım senindir benim.

~~

Ömür bitti biterken,

Bu dünyadan göçerken,

Ama geç ama erken,

Acımı dindir benim.

Nihan / Ahmet Terzioğlu

Gece fazla karanlık, pek ziyâde yalnızım.
Gölgeler içindeyim, gel de beni bul Nihan.
Mehtapsız bir akşamda kayıp düşen yıldızım,
Tut elimden gidelim, tut usul usul Nihan.
~~
Bedenim buza kesmiş, ateşim akla ziyan,
İçimde uçurumlar, bir o kadar ıssızım.
Beni bir göz yaşının içinde sakla Nihan,
Belki de damla damla akıp gider bu sızım.
~~
Her mevsim biraz hazân, her gece virân mıdır,
Savrulan bir yaprağım, çaresiz kararsızım.
Boşluğa düşen başım gözlerden nihan mıdır,
Beni bırakma Nihan bak ben yine yârsızım.
~~
Gece fazla karanlık, pek ziyâde yalnızım,
İçimde uçurumlar, bir o kadar ıssızım.
~~
Bedenim buza kesmiş, ateşim akla ziyan.
Beni bir göz yaşının, içinde sakla Nihan.
~~

~Kerem Eyle~ / ~ A.terzioğlu~

~~

İçim yanar gülerken, gözlerim ağlar benim,

Sînemde ateş rengi, gülden yârelerim var.

~~

Öpüp de gözlerime sürme diye çektiğim,

Nazarı üzerimde gözü kârelerim var.

~~

Kimseler bilmez ammâ, göz yaşımdan mürekkep,

Kirpiğime nakşolmuş, inci dânelerim var.

~~

Kerem eyle de bir bak aşkla yanan aslıma,

Bin âşığa yetecek, dolu bâdelerim var.

~~

Yükselen efgânıma dar gelir arz-u semâ,

Dilleri şâd edecek, nice nâğmelerim var.

~~

Serâdan süreyyâya gökler güzergâhımdır,

Burçlara bent olacak, şihâb kalelerim var.

~~

Ne sultan ne bey câna bir şifâ sunmaz Ahmed,

Her yarayı saracak nûrdan hâlelerim var.

~~

~a terzioğlu

Geçemem / Ahmet Terzioğlu

Hâyy’dan Hû’ya ey dost geldim giderim.

Kesretten geçemem, Bir’den geçemem.

Zamanın hükmüne mahkûm kaderim,

Geceden geçemem, günden geçemem.

~~

Sözümüz verildi kâlû belâdan,

Gönülden geçemem, dilden geçemem.

Çağrı gelir câna arş-ı âlâdan,

Kendimden geçemem, elden geçemem.

~~

Yıldızda yaşarım, suda ölürüm,

Göklerden geçemem, yerden geçemem.

Pervâza takılır kelebek ömrüm,

Perdeden geçemem, tülden geçemem.

~~

Yok ise bir nasîp bize ‘Güzel’den,

Nefsimden geçemem, tenden geçemem.

Pîrimiz Bağbân’dır bezm-i ezelden,

Lâleden geçemem, gülden geçemem

Bu Şehir / Ahmet Terzioğlu


Her gece mülteci ve bir başıma,
Kaçarım bu şehrin gölgelerine.
Yağmurlar karışır da gözyaşıma,
Düşer sevdâlarım şehrin diline.

Tanır beni şehrin kör akşamları,
İsmimi fısıldar izbe köşeler.
Şarkıma dem tutar kumru kuşları,
Çıkmaz sokaklara hapsolur düşler.

Bir gurbet türküsü gelir dilime,
Anlamaz bu şehir dilimden benim.
Yıldız misâl kayar her bir kelime,
İz düşer geceye hâlimden benim.

Uzaktan olsa da âşina bir ses,
Çınlamaz nedense kulaklarımda.
Bir yarım hikaye bir kırık heves,
Bir şafak sancısı şakaklarımda.

Işıksız evimin penceresinde,
Titreşir gurûbun kanlı renkleri,
Yüreğim hasretin cenderesinde,
Haz vermez bu şehrin güzellikleri.

Ufukta hayâli görünür bir an,
Vuslatın gölgesi düşünce şehre.
Rûhumun ufkuna yürürüm o an,
Kavuşmak ümîdi kalır mahşere.

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑