Temsili Bir Resim /Bülent Doğan Cihangir Asyalı’ya


içimde demirden kocaman bir pencere
ve kalbime saplanan parmaklıklar küçüle küçüle
aydınlığa açılan bir kapıdan çıktım
üzülme!
daha önce de ayrıldık seninle..

nereye gittiğimi bilmeden yürüdüm
içimde bitmeyen kavimler göçü
kaç gün sürdü, kaç sürgün..
sarı çiçeklerden güneşler yapan
ve o güneşin gölgesinde saklayan
mahzun bırakmadı bizi…

temsili bir resim çiziyorum
karanlığa..
geçip gitti güvercinlerin en sessizi
çocukların en kimsesizi..
bıçaktan daha çok acıtan,
içimdeki panayır alevler içinde..
tanıdık bir hüzün arıyorum
kendi rengimde..

bir dost ışığı
“hadi gülümse”
ne kadar özlenmiş bir cümle…

önce yosun gözlerin sonra”hasan boğuldu”
geliyor aklıma
kaç hasan!
boğuldu meriç, suyunda..

bugün “nasılsın” diye sorma
bir yanım akif bir yanım nazım
şiirler de olmasa çok yalnızım..
özgür olmak mı sensiz kalmak mı
kararsızım..
kelepçe yok kollarımda..

elini avuçlarımın içinde unuttuğun günlerdi
zeytin çekirdeğinden yaptığım tesbihe
söylediğim türküler öpülesi ellerineydi.
üzülme!
daha önce de ayrıldık seninle..

   oğlum, kızım, memleketim 
   elbet bir gün döneceğim.
   ayrılık kol saati değil ki
   durdurup zamanı geleyim...

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: