Affetmeyeceğim / Mahir Karasu


Nemli mavi gözleri vardı çocuğun. Birkaç damla yaş, yanaklarında hüzün buseleri kondurdu. Dudakları titriyordu. Başını öne doğru eğdi.

-“Babamı ve annemi kaybettim” dedi.

-“Nehri geçemediler mi” diye sordu Yunan asker.

Dudakları mor kesilmiş titreyen çocuk, gözyaşlarını burun ve dudaklarından sildi.

-Bot su almaya başlamıştı. Ben boğulmayayım diye atladılar bottan.

-Ne yapacaksın şimdi annesiz, babasız?

Ağlamaya devam etti kısa boylu sarışın çocuk.

-Allah’tan başka kimsem kalmadı. O, bana sahip çıkacak.

Yürüdü ve sahilin yüzüne hışımla çarpan dalgaların içine oturdu korkmadan. Gözyaşlarını sildi. Bir ümitle beklemeye koyuldu. Gelmedi ve gelmeyecekti annesi ve babası. Döndü yüzünü geldiği yere doğru. Türkiye’ye…

Dudakları titredi yine, gözyaşlarını tutamadı. Ve tonlarca ıstırabın yükünü taşıyan mor kesilmiş dudaklarından bu dize döküldü:

Annemi ve babamı benden zalimce alan

Kalp kırmayan ruhuma kor ateşini salan

Gözlerini kapatıp zalim sözüne kanan

Zulmün kaktüslerini affetmeyeceğim ben

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: