evcil karıncalar / Umut Can Bulut


anne evimiz
yeniden gitsek diyorum
avluda duran eski araba
gece eksilmeyen sesi, uğursuz baykuşun
babamın gölgesi karışan nar ağacı
çekirge sesleri,
çuha çiçeği, bahçemiz
anne düşümde çizgili her şey
karıncalı bazen de
çekmiyor interneti ruhumun
begonvil kokuları da gelmiyor artık
sesini babamın
babam, baba, o

anne yolumuz
yeniden yürüsek diyorum
tavşanları kovalasam, acısa dizlerim
kengel dikenleri batsa her yerime
nefesi karışsa tenime
üflese dağ gibi
üflese her gece okuduğun dua gibi
geçse acılarım
açılsa ekranı düşlerimin
gitse evcil karıncalarım

anne soframız
dedemin yaptığı tahta bereket
yeniden otursak diyorum
kuru soğan sevmem
ama bazen içimde
gelip giden çizgilerde
minik yasalarımı çiğniyorum
vursa yumruğunu babam yine
erik gibi yesem diyorum

anne pastamız
yeniden üflesem diyorum
on sekizine giriyorum sözde
otuzla çarpılmış son dördünde
evcil karıncalarımla birlikte
çocukça sürgünler yaşıyorum anne
gemiler geliyor sahilime
yolcular iniyor birer birer

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: