Bekleyiş/Farzımuhal


“Bir de ben
saman saplarından yapılmış
darmadağınık bir yatak gibi
bekliyorum Seni
Belki de dönersin bir gün buralara

Wazir Agha “

Beklenen olmak mı ağır ?
Bekleyen olmak mı kurşun ?
Kaynatılmış ziftler döker duruşun
Köhne saatlerin zembereğine

Yıldızların raksettiği yerdesin
Şehrahlar ötesinden bakıyorsun bana
Patikalar boyunca koşuyorum sana
Ayaklarım toz toprak
Ayaklarım kan revan
Ben gelemiyorum

Takvimlerin faş etmekten kaçındığı
artık yıl hüznüyle bekliyorum seni
Dört yılda bir gün bari
O günde bir an bari
An beni..
Hamra kelebekler uçuşur damarlarımda
Delikanlı çağlarımı çoktan tükettim
Sakinim, gayr-ı fa’al bir bürkân gibi
yorgun, paslı bir kılıç gibi kınımda muti
lütfet ve kuşan beni

Nevruzlar siliniyor her geçen gün
Hafızamın derinlerinden
Şenliklerde suskunluğum kadar değil
Çöllerde susuzluğum kadar
Bekliyorum seni
Dilim damağıma yapışık
Simurgun kanadına tutunmuş muştuya muntazırım
Gel artık
bu kent çok kalabalık
Ben yalnızım

Farzımuhal

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: