Derviş / Ziya Paşa Akyürek


Tespihi sinesine basan dervişin
Yüreği tanelere birden değiyor
Yankısında seslenir sonsuz gülüşün
Vazgeçmiş güneşlerden kendi doğuyor

Perdesiz sabahların misafiridir
Seherin bereketi onda hal olmuş
Yolda kalmış kulların gönül evidir
Baharı unutmuşa gonca gül olmuş

Vurgunu sözlerine hu diye döker
Bohçasında Yunus’tan azığı vardır
Bakışı göç kaldırır semaya çıkar
Dilindeki ezelin dert duasıdır:

Mülkünde bir acizim mülkünde fakir
Kırma kanadımı, beni göklere bırak
Ardım sıra yaralı turnalar gelir
Aşkını göklere, gökleri bana bırak…

Ziya Paşa Akyürek

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: