Son Durak / Aliye Yediveren


Bilir misin son durağın nerdedir;
Bir konduğun, bir göçtüğün hanlarda?
Yedi iklim dolaşsan da yerdedir;
Mevt, semtine uğradığı anlarda.

Son durağın yolu yokuş, aşmak güç;
O menzilde fâni dünya olur hiç.
Mal mülk ile oyalanman için geç,
Ecel, gözün bağladığı anlarda.

Son durakta eş, evlat ve yâran yok;
Günah yükün, isyan desen çoktan çok.
Umulur ki affa mazhar eder Hak,
Rahmetinin çağladığı anlarda.

Son durakta bir başına inersin,
Asıl yurdun bineğine binersin.
Toprakları yurt edinip sinersin,
Yerin, göğün ağladığı anlarda.

Tan yerinden doğar halka yeni gün,
Senden kalmaz küçük bir iz, hiçbir ün.
Cennetlere uçar belki saf ruhun,
İman fayda sağladığı anlarda. 

Aliye Yediveren



Kategoriler:Sizden Gelenler, Şiir

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: