Anne/ Hasan Selçuk


Ateş düştü ya, ilk ana ağladı.
Sonra baba sonra kardeşleri ağladı.
Sonra eşi, sevdiceği ve çocuğu ağladı.
Sonra bütün millet ağladı…

Sonra ilk susan millet oldu, dağıldı.
Kardeşler işe gittiler, evlendiler.  
Hayat meşgalesi işte,
Eşi ve evlatlarına Allah sabır verdi, 
Biraz duruldu. 
Baba sustu, kalpte sonsuz hüzün ve gurur kaldı. 

Ya anne?
Onda değişen bir şey olmadı, o ağladı… 
Gözde yaş kalmadı yine ağladı, ağladı… 
Asır geçti son nefesinde yine ağladı.
Kabirden bir ses: “Oğlummmmm!” 
Oğlu ağladı, kendisi ağladı…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: