Nihayet/ Ahmet Terzioğlu


Ten câna dar geldi, dîl pârelendi,

Bir selvi dal idim kırıldım artık.

Ateş bana değdi, el kârelendi,

Kalbim yaralandı, darıldım artık.

Her kahrı çileyi çekerim sandım,

Gönül hırpalandı, yoruldum artık,

Bir ömür boyu hep severim sandım,

Yâr diye toprağa sarıldım artık.

Zaman tükenmekte, mekân uzaktı,

Mevsimden mevsime savruldum artık.

Avcılar insafsız, yollar tuzaktı,

Ok değdi sîneme, vuruldum artık.

Bir vuslat hayali peşine düştüm,

Hasret ateşinde kavruldum artık.

Nezâret ehlinin eline düştüm,

Bu garip kim diye soruldum artık.

Deryâda fırtına, gülzârda meltem,

Estim, dalgalandım, duruldum artık,

Ne rûhumda bir yas ne dilde mâtem,

Musallâ tahtına kuruldum artık.



Kategoriler:Ahmet Terzioğlu, Şiir

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: