Niyaz / Hamide Yaramış


Gülümse! Saçlarına dokunamadığım,

Mor menekşelerle gelsem kapına.

Kilim dokur gibi sabrın çanaklarında,

Dantelası bitti geçmiş ömrümün. 

Bukalemun gibi etrafımdalar, 

Çivisi çıkmış, tarifsiz veryansın.

Mecbur ve iğreti duruşlarla,

Varsayımlar kurmaktayım.

Kuşkonmaz diyarlarda,

Belli belirsiz kaçak yaşamlarla,

Bir cımbızlık tutunacak yerim kalmış.

İtinayla tüketmişler benliğimi!

İlmek ilmek işlemişler eceli…

Sen yoksan, o da gelsin bari.

Hamide Yaramış



Kategoriler:Sizden Gelenler, Şiir

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: