Yusuflar Destanı / Yusuf Kar



Adı konmamış bu Yusuf destanın
Gömleği yırtılmış masumuyuz biz
Adavet ve zulüm zindanının
Hased kurbanı mahkumuyuz biz

Cefa da sefa da bize Canan’dan
El etek çekip yalancı dünyadan
“Lâ” dedik her şeyi çıkartıp aradan
“Allah var O yâr” narıyla tutuşan
“Lâilahe İlllah” mumuyuz biz

Çekirdek olmaya ahir zaman zulmetine
Avuç avuç saçılan nur tohumuyuz biz
Gönüller muhabbetine Kuran hizmetine
Alınların nurlu mühürleri hatemiyiz biz
Toprağın bağrında çürüse de gövdemiz
Ağaç olmanın onurlu ölümüyüz biz
Yaşamanın değil yaşatmanın hadimiyiz biz

Dertsiz değiliz, dertliyiz dert çekmeye
Umut derip bütün aleme ekmeye
Ruhsuz bedenlere nurdan gömlek dikmeye
Sevda yumağının düğümüyüz biz
Ummandan çöle yeni bir dünya kurmaya
Nur taşıyan hadimin adımıyız biz

Hak hatırına dönmeyiz yolumuzdan
Allah’ın Habibi Nebi gülümüzden
Kim kalmışsa habersiz dilimizden
Ayağına serilen Aşk kilimiyiz biz
Nur yolunun tozuyuz, kumuyuz biz

Halimiz gözyaşı Zindanda suyumuz
Ağlamakla dolar gönül kuyumuz
Libaslar alevden sırattır yolumuz
İkrarın dönülmez kasemiyiz biz
Lâ sonsuzluk hecesinin Âdem’iyiz biz

Musab’ı setre yetmeyen hasır bezi
Uhud’daki mızrağı, inen gürzü
Sıddıklar, Ömerler sinesindeki arzı
Ten-i Hamza’nın cemalini çalan hırsızı
Ah ile yâdların matemiyiz biz
Fahr-i kainatın kanayan yüzü
Ateşten derdin elemiyiz biz

Nebi ism-i celilini ilan uğrunda
Umutlar yeşertmeye cihan bağrında
Sarp yolların bugün de yarın da
Resül için saçılmış kumuyuz biz
Eza, cefa durduramaz hiçbir engel
Tarumar kalplerin merhemiyiz biz

Olmayız Rabb’imden başkasına kul, köle
Gedayız kapısına aczimiz ile
Uğrunda her şeyimizi versek bile
Zalim Yezit’in pusu kurduğu menzile
Hüseyin’in susuz düştüğü çöle
Ah-ı kanla ekilen tohumuyuz biz
Nemrut’un, Yezit’in son kıyımıyız (zulümüyüz) biz

Rafi’den Cebbar’a yükselen doruğun
Elest-i bezmde söz verilen kulluğun
Cevelanıyla nurdan bu soluğun
Elveda ile başlayan her yolculuğun
Peygamber mirası adımıyız biz

Yusuf’u Mısır’a vezir yapan kuyuya
Atılan Yusufların hatimiyiz biz
Kardeşin kardeşe kurduğu pusuya
Umursamaz düşenlerin hatimiyiz biz
Pak iman davasının ne ilk ne de son
………………………………Mazlumuyuz biz Yusufkar



Kategoriler:Yusuf Kar, Şiir

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: