Hayata Yürümek/Emin O. Uygur


Hayata Yürümek

O nasıl bir yağmurdu öyle

Önce

Sert bir rüzgar esti bütün yüküyle

İçten içe ürperten seslerle

Doldu bir an gözlerimin içi

Sonra

Mekan nasıl kaydı acı bir iniltilye

Zaman boşlukta asılı kandildi

Bitti hayatın yaşama sevinci

Gördüm

Aktı hayatın bütün renkleri

Yer’lilere gökten acı müdahale

Kayboldu eski zaman bilinci

Hayat

Bir gri bir siyah hayat nokta nokta

Bir garip perde kaldı kızıl ufukta

Kır dümeni kır ey kutlu gemici

Şimdi

Beklemek müthiş bir kor oldu elde

Ve çaresiz güneş aramak bir sahilde

Geri getirir mi bize renkleri

Artık

Ne idam sehpası ne de darağacı

Ne korku duvarı ne baş belası

Kıramaz artık içimizdeki direnci

Yürümek

Hayata korkusuzca ümit saçarak

Her adımda bir karanlık yok olacak

Tut elinden kaldır hemen düşenleri

Bak

Yeni kapılar açılıyor özgürlüğe

Arala güneşe kadar açılsın kapılar

Kalmasın karanlığın en küçük izi

Anla ki

Kim dokunursa ona meyleder hayat

Dokun dokun hep sevgi aksın hayat

Verelim dört bir yana tüm sevgimizi

eminou



Kategoriler:Emin Osman Uygur, Şiir

Etiketler:

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: