Beyaz Sandalye Düşünceleri/ Ahmet Gürdal


Beyaz bir sandalye oldu sana bir tabut
İnsanlık kör taklidi yapan bir mahluk
Hasta diyerek koydular sanki bir mezara
Kilitlediler yedi kat demir kapıları üzerine
Sesin duyulmasın, sessizce bir köşede öl, diye
Yüklediler tüm dünyanın yüklerini heybene
Oysaki tek suçun çalışmaktı insanların hayrına
Meslek hayatın doluydu tebriklerle, takdirnemelerle
Bir anda oldun hain, dünyanın en azılı suçlusu
Utanmadılar, adaleti uyguladıklarından dem vurdular
Aslında en büyük darbeyi iyilik yapmaya vurdular
Bir garip köşede sessizce aramızdan ayrıldı  sonsuzluk yurduna
Burda kalanlar şimdilerde yalancı pişmanlıklar izhar etme gayretindeler
Ama nafile binlerce hassas ve temiz ruhlara kıydılar
Hâlâ adalet getireceklerini düşünürler
Zamanında öldürdükleri adaleti diriltme çabasındalar
Bozuk terazi bir gün herkesi tartar
Yaptıklarınızla insanımızın geleceğini çaldınız
Gül gibi insanları kırdınız
Sizin de bahçenizde gül açmasın
Siz de o bozuk terazide tartılasınız
Siz de yaşattıklarınızı yaşamadan ölmeyiniz.

Ahmet Gürdal



Kategoriler:Sizden Gelenler, Şiir

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: