Kızım Ölüyor, Sesimi Duyuyor musunuz? / Emin Osman Uygur


Ah Sebastian!

Çaresizlik nedir sen iyi bilirsin. Akşam sosyal medyada bir annenin
feryadını duydum. İnan o ses çığlık olsa bütün dünya sağır olurdu.
Dört yaşlarındaki kızının fotoğrafını çekmiş annesi. Çaresizlik ne
zor. Hastane mi? Sebastian, Türkiye’de insanlık ölmüş desem inanır
mısın? Adaletin öldüğü yerde insanlık olur mu Sebastian? Hakim savcı
olmuş, avulat müddei olmuş. Hapishaneler çocuklarla, annelerle dolmuş.
Hak hukuk yerlerde. Kuvvetli olan haklı olmuş. Belli bir zümre
zenginlik içinde sefa sürüyor. Fakirin halinden anlayan yok. Kadının
gerçekten adı yok. Kadın cinayetleri sıradan olmuş. Çöplerden ekmek
bulmaya çalışanların görüntüleri, devleti ilgilendirmiyor.

İnsan ne zaman insandır? Ne yapınca insandır? Hadiseler karşısında
tavrı nasıl olursa insan olur? Düşünmek bile çıldırtır insanı.

Herkes her zaman insan mıdır?

Annenin feryadı da bu işte. İnsan olan bu feryada bigane kalamaz. Tabi
ki öncelikle yetkili ve maaşlı olanlar. İnsan olmak kimin umurunda?
Var mı böyle bir dert alemde Sebastian?

Çok soru sordum kusura bakma. Ama içim daraldı. Aklım karıştı. Dünya
neden dönüyor ki? Bak yine sordum. Olmuyor. Bu kadar yeter sanırım.
Yeni mektupta görüşmek üzere.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: