Muamma/ Abdullah Yiğit


bulut buluttur yüreğim
her gün
ummanlar gibi kabaran yüreğimden
üç damla kan dökerim
sessizce…
içimde kalır gerisi.
tıpkı senin gibi mahpus,
kardeşim!

terkedilmişliğime mi ağlayayım?
terkedilmişliğine mi?
belki,
mahzun büyüdük ikimiz de
hüzne talip,
bu yüzden
acı, damarlarımıza perçin…

ne zamandan beridir böyle…
şirin yurdumun yamaçlarında
dolaştığımı hatırlarım da …
o zaman,
gülpembeydi yüzüm
….. ve
doludizgindi yüreğim
fakat…
rüyalarımda bugünü yaşardım
acı…. acı..

ızdırap,
gönlümün baharı…
çile, nehârım.
seni düşündükçe
kirpiklerim yavaşça kapanır
bir kamp akşamı,
yaşlı gözlerimin üstüne…

neden sen ve ben?
tereddüt acı acı dolaşır kanımda
…… çok basit
saf olduğun zaman duyguda
ve çözüldüğü zaman
bu esrarlı bilmece…
beni hatırla ve … düşün
sonra al başını
iki elinin arasına…
hüzünle koşturduğumuz günleri an
… ve
terennümü kalsın
bu şarkının, dudağında…

Abdullah Yiğit



Kategoriler:Şiir

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: