Yılların Ardından / M Remzi


Kimbilir nereye hangi zamana

Kurulmuş gidiyor ömürden yıllar

Rüzgârın önünde dönmüş samana

Savrulmuş gidiyor ömürden yıllar

Canını yakıcı derin izlerle

Mahzun ve mükedder mahçup gözlerle

Gönlü zedeleyen ağır sözlerle

Yorulmuş gidiyor ömürden yıllar.

İnsana yaşarken lazımdır haya

Geçiyor ömrümüz gün saya saya

Uslanmadan hâlâ fani dünyaya

Sarılmış gidiyor ömürden yıllar..

Gurbette kimsesiz garip kalınca

Şekva gaflet denizine dalınca

Parçalı yüreğin naçar kalınca 

Kavrulmuş gidiyor ömürden yıllar

Değmezmiş bu ömür için telaşa

Beş metre patiska beyaz kumaşa

Başa dikilecek bir mermer taşa

Yorulmuş gidiyor ömürden yıllar

Derdi çeken benim ne bilsin yıllar

Baharı bekledim açmadı güller

Dönüşsüz nedendir geçtiğim yollar

Kıvrılmış gidiyor ömürden yıllar..

Hasret firak çıktı açılan fallar

Gurbeti yurt eden önce afallar

Sevdalardan geri kalan hep küller

Yorulmuş gidiyor ömürden yıllar



Kategoriler:Mehmet Remzi, Şiir

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: