Bir Elif Neşidesi


resim Giryebart/şiir Farzımuhal/seslendirme Mehmet Karadayı

1
Her süveyda sustukça benliğime düşer kan
Adamlığım utanır “bir görüş kabininde”
Kızılcık avuntudur bodrum katına sarkan
Öyle hummalar var ki devası yok kininde
Bilmem farkında mısın sığınağındır bulut
Muttasıl damlalarla yağıyorsun ki bârân
Sevdayı taşıdıkça yoldaşın olsun umut
Mestur bir ayça gibi şemsten ışık aparan
Farzımuhal şiirler kucaklarken gövdeni
Gül kokulu kaseden iç sen vuslat badeni

Tek atımlık kurşundur sana yaktığım ağıt
Kulak zarım delinir senin her avazında
Hürriyetsiz kaleme,döşünü sermez kağıt
Senin için üşürüm vaktin son ayazında
Beynine hücum eden fikirler sakıncalı
Bir devrim düşlüyorsun gökkuşağından revnak
Umut ağrısıdır bu ,dikenlerden kancalı
Yarına koşuyorsun göklere tutunarak
Sorulmalıdır senin hasretin şafaklara
Yazılmalı destanın,gül rengi bayraklara

2
Sana Roza diyemem darılır manzumeler
Efsunlu Mona Roza yakar dizelerimi
Demir almadan önce hicran diye sendeler
Limanımdan kentine yola çıkan her gemi
Elif paylaşma sakın nadanlarla sırrını
Çile bir matkap gibi delerken efkarını

Adın Eliftir senin ,yani yaz neşidesi
Kışta açan kardelen, yahut çuha çiçeği
Toprağında uyurken güzel günler fidesi
Unutma yaprağına emanet o gerçeği
Soluklanır mı yine gölgende erguvanlar
Islak ıslak güler mi bahçende bahçivanlar

3
Elif ellerim ıssız, Sana suhre görünür
İsmini sayıklarken lisan sözden arınır
Makul gidişlerime göç telaşı bürünür
Üstüme bocalanır üslupsuz travmalar
Bekledikçe zorlaşır muzaaf muammalar

Geçmiş yanılgıları yargıladım hiç yere
Kurak çöl düşlerini erteledim bir süre
Mevsimleri şaşırdım sensizken pek çok kere
Gündüz kaçışlarımı kovalarken hümalar
Dualarla ferahlar , gize doymuş semalar

Asfar bakışlarınla aklımı bir kez çel ki
Irgalanmış hüznünü kalbim hisseder belki
Sahipsiz hislerimi haraç mezat sen al ki
Pazarında revaçtır inci ,mercan,sırmalar
Elif duymuyor musun ,Sana bu haykırmalar

4
Issız bu güz hüznünü sen de sezdin mi Elif
Somasında soldun mu güvensiz madenlerin
Gül damla bahçelerde sen de gezdin mi Elif
Ardından ağladın mı zamansız gidenlerin ?

Antilop gözlerinle sen derde alışıksın
Nazarındaki girdap yutsun koridorları
Bilirim güneşlerin kıskandığı ışıksın
Lacivert şualarla besle anaforları

Sorgu odalarında soğrulurken fısıltın
Baremsiz puanlarla kaydedilmeli günler
En karanlık gecede saklanmazken ışıltın
Sinende inşirahtır tahakkümler, sürgünler

“Dilin kurusun”derim seni incitenlere
Bilerek isteyerek bu natuvan mevsimde
Zerkedilen korkudur enjektörden tenlere
Bu ürküten ahvalin sorumluluğu kimde

Aşikar öznesisin post modern ağıtların
Sırla sırmanlanmışsın su değmez zülüfüne
Sana şiir yazmak mı ? İnfazı kağıtların
Kalemin inkiyadı acz ile Elifine..
 
Adın Elifse şayet hicran sana süs ziynet
Bükülüp vav olsan da edemezsin şikayet

Amansız zemheride titrer misin sen Elif
Gece boyu beklenen seher misin sen Elif

Farzımuhal



Kategoriler:Farzımuhal, Gökhan Bozkuş, Resim, Şiir

Etiketler:,

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: