Tebbet Okudum Az Önce / E.Osman Uygur


Tebbet okudum az önce

Elleri kurusun diyordu

Ve kurudu

Kendi kelimesi idi bu

Kuruyup yok ol diyordu

Öz yeğenine

Allah’ın elçisine

Kainatın fahrine

Ne ile hakaret etmişlerse

Onunla gitmişler yerin dibine

İftira atmışlar olmadık laflarla

Tuzaklar kurmuşlar

Akıl almaz kumpaslarla

Ateşin babası dedi Kuran ona

Ama ismi abd’ül Uzza

Kimse yaklaşmadı yanına

Hasta olduğunda

Mikrop bulaşmasın diye

Buldular bir kaç Sudanlı da

Gömdürdüler bir tarafa

Ağaç kökü yesin diyorlardı ya

Hani su bile yok meşhur olmuştu

Bir anda ahir zamanda

Ganimet diye haykırıyorlardı bir de

Biri de çıkmış atın bir yol kenarına

Köpek leşi gibi diye gürlüyordu

Ve kalabalıklar onu alkışlıyordu

Çok zaman geçmedi

Gömdüler mezarlıkta yol kenarına

Üç beş kişi

Mikrop bulaşır diye korka korka

Yürüdü biri daha kendi iftirasına

Tebbet okudum az önce

Elleri kurusun diyordu

Yok olsun gücü kuvveti yani

Bitsin savlet u saltanatı yani

Yerlerde sürünsün şan u şeferi

Tepetaklak olsun o lanet kibri

Ve yanında

Laf edip duran dil uzatan

Sırtında odun taşıyan eşi

Bekle ey abd’ül Uzza

Geliyor yenileri

Doğu’nun bahçelerinden

Er-ken/doğan yalancı şafaklardan

Geliyor yeni Ebu Leheb’ler

Yeni ümmü Cemileler

Felaket sahipleri

Yakıp yıkan ateş askerleri

Tebbet okudum az önce

Sabredenleri müjdele…



Kategoriler:Emin Osman Uygur, Şiir

%d blogcu bunu beğendi: