Kırık Kanatlar / E. Osman Uygur


kırık kanatlarla çıktık yollara
önce düşlerimiz kırıldı
sonra hayallerimiz
biraz sarsıldık
sonbahar vurdu yüreğimize
kar, kış değdi yüzlerimize
başlarımız eğildi başaklar gibi
ama hiç değişmedik biz
Tanrıya eğilen başımız
başkalarına asla eğilmedi
söz vermiştik çünkü
söz vermiştik hepimiz
günde kırk defa söz veririz
yalnız ondan isteriz
ve yalnız ona güveniriz

kırık kanatlarla düştük yollara
önce düşlerimiz kırıldı
böyle çile işte böyle sevdalara
arkada köpek sesleri
arkada zulmet hayaletleri
içimizde yanan ateş sönmedi
güneşin battığı yere doğru
daima ileri
daima ileri
güneş batıdan doğacak
demişti ya ahir zaman rehberi

kırık kanatlarla çıktık yollara
başımda bir rüzgar
dilimde bir şarkı
kalbim dua dua yakarır
ellerim ellerim artık
dünyayı tümden bırakır
elim sevgi dolu ellerde
sevgi en iyi gönüllerde
en iyi gönüller zindanlarda
en iyi gönüller sürgün yollarında
bilinmez muradı Mevlanın
hayır vardır elbet olanda

Kırık kanatlarla uçtuk yollara
kurak çöllerden yemyeşil vahalara
sevgi ile açtık kanatlarımızı
hasret ile sardık yaralarımızı
doğacak güzel günlere verdik gözyaşlarımızı
önce hayallerimiz
sonra niyetlerimiz
sonra da biz…

13.04.2019 Berlin



Kategoriler:Emin Osman Uygur, Şiir

%d blogcu bunu beğendi: