Hicret ve Ağıt/Cihangir Asyalı


Hâşim’e

Vakit su…

Soluyor benzimiz

Adı neydi

Hani şöyle “ağır ağır…”

Hâşim’in şiirinden geçiyor gibiyiz

Adı neydi

Ney miydi ya da kamış..

Kuşlar yok

Göl kupkuru

Gün yine yalnız kalmış

“Kan kusup

kızılcık şerbeti içmiş” güller

Nasıl da suskunlar

Nasıl da susamış

Tüyler savrulur

Yuvalar tarumar

Yavrular

Annesinden ayrılar

Bir kara rüzgar esmiş

Bahçe viran bağ garip

Adı neydi

Her şeyi bir bilen var

“Bir günün sonu..”

Dostlar

Yine sustum

Ve yine

“Ve bir zaman ağladım”

Dedim: Sığın kalbine

Dağ mıdır ki yaktı rûhumu melal

Baktım da mâziye

Döndüm güllere



Kategoriler:Cihangir Asyalı, Şiir

%d blogcu bunu beğendi: